شبکه ها از نظر روش اتصال، شکل و ظاهر اتصالات و نحوه کابل کشی به انواع مختلفی دسته بندی می شوند.

با توجه به اتصالات بی سیم در شبکه های وایرلس که نوعی اتصال کامپیوترها محسوب می گردد، در این مطلب به آن پرداخته نشده است. به ظاهر اتصالات شبکه یا تجهیزات اتصال دهنده کامپیوترها توپولوژی نیز می گویند.

در ادامه با معرفی انواع توپولوژی و توضیح آنها می پردازیم.

انواع توپولوژی:

1-    روش خطی یا سری (Bus)

2-    روش ستاره ای یا متمرکز (Star)

3-    روش حلقه ای (Ring)

4-    روش پوششی (Mesh)

5-    روش ترکیبی (Hybrid)

در روش خطی یا باس، کامپیوترها به صورت انشعابی به کابل متصل می گردند و سیگنال های اطلاعات در طول مسیر کابل ارسال می شود و در این توپولوژی تمام کامپیوترهایی که به این صورت متصل هستند، سیگنال ها را دریافت می کنند.

در روش ستاره ای یا استار، از یک دستگاه هاب (در گذشته استفاده می گردید) و یا سوئیچ برای اتصال کامپیوترها به یکدیگر استفاده می نمایند که در حقیقت این دستگاه نقطه مرکزی اتصال آنها محسوب می شود. به دلیل ساختار ستاره ای شکل به آن Star می گویند.

در روش حلقه ای یا رینگ، کامپیوترها یا به صورت کاملا حلقه ای از طریق کابل به یکدیگر متصل می گردند و یا ساختار ارتباطی و ارسال اطلاعات توسط کامپیوترها گردشی می باشند که در نتیجه به آن Ring می گویند.

در روش پوششی یا مش، تمام کامپیوترها با اتصالات مجزا به یکدیگر متصل می شوند. ساختار تو در تو و پیچیده ای از کابل کشی ایجاد می شود. این روش به دلیل پیچیدگی زیاد و ساختارهای عادی و بزرگ معمولا استفاده نمی شود و برای تعداد بسیار کم کامپیوتر در شرایط ویژه کاربرد دارد.

آخرین توپولوژی در این مطلب، روش ترکیبی است. در این توپولوژی از ترکیب روش های کابل کشی موجود برای گسترش، توسعه شبکه و افزایش تعداد کامپیوترها استفاده می کنند. در تصویر زیر روش ترکیبی از نوع Star – Bus نمایش داده شده است.

انواع سرور

همانطور که قبلا اشاره گردید، سرور نوعی سرویس دهنده در شبکه است که کلاینت های موجود از این سرویس ها استفاده می کنند. برای خدمات متفاوت، سرویس دهنده های متفاوتی نیز وجود دارند که هر یک برای منظوری خاص در شبکه نصب و راه اندازی می گردند.

انواع سرویس دهنده های شبکه عبارتند از :

1-    Directory Services Server (Domain Controller)
2-    File Server
3-    Print Server
4-    Fax Server
5-    Mail Server
6-    Web Server
7-    Database Server
8-    Cache Server
9-    Name Server
10-    Remote Access Server

کمی بیشتر بدانیم!

تصور کردن یک فروشگاه بزرگ که مشتریان در حال خرید کردن در آن موج می زنند کار سختی نیست!

اگر دقت کرده باشید در چنین موقعیتی فروشندگان به سختی مشغول رسیدگی به ارباب رجوع هستند و بعضا فرصت یک احوالپرسی ساده را هم ندارند! در این شرایط با این تعداد زیاد مشتری اگر قرار باشد یک نفر به عنوان فروشنده به تنهایی کار کند مسلما نمی تواند پاسخگو باشد و قطعا رضایت مشتریان کسب نخواهد شد. در حقیقت با افزایش تعداد فروشندگان که معمولا همه آنها از نظر توانائی و دانسته های کاری مشابه هم هستند، فشار کاری را تقسیم کرده و به کیفیت و سرعت ارائه خدمات می افزایند. این سناریو در مورد سرورهای شبکه نیز انجام می شود. مثلا اگر یک Domain Controller بخواهد محدوده یک شبکه بسیار بزرگ را از نظر Authentication پشتیبانی کند، از نظر فیزیکی توانایی نخواهد داشت و کامپیوترها باید زمان زیادی در انتظار خدمات باشند. برای رفع مشکل به تعداد Domain Controller های شبکه اضافه می کنند و به این شکل بجای یک سرور، از چند دستگاه سرور استفاده کرده و فشار کار Authentication در شبکه بین سرویس دهنده های مخصوص آن تعدیل می گردد. قابل ذکر است بسیاری از سرورها می توان با انواع همنوع خودشان Load Balance کرده و در شبکه نصب و راه اندازی کرد.

ویژگی دیگری که با افزودن تعداد سرورها ایجاد می شود، افزونگی یا Redundancy است. به این معنی که می توان اطمینان داشت که در صورت از کارافتادن یکی از سرویس دهنده ها، سرور کمکی بجای آن کار کرده و اجازه توقف کامل ارائه خدمات را حتی برای یک لحظه نمی دهد.

لازم بذکر است برای اینکه دو سرویس دهنده بتوانند بطور موازی کار کنند باید اطلاعات آنها نیز همواره مشابه هم باشد که با همسان سازی اطلاعات که به آن Replication نیز می گویند این امکان فراهم می گردد.

آموزش دوره های تخصصی شبکه در آموزشگاه مهندسی عصر رایان شبکه